یکی از مهمترین عوامل ایجاد رابطه ی سالم در خانواده، چه این خانواده دو نفره باشد، زن و شوهر، مادر و فرزند، چه سه نفره یا چهار نفره، از مهمترین عوامل در خانواه سالم گفتگو کردن است. مخصوصا این گفتگو باید زمانی باشد که دو نفر مشکلی ندارند.

وقتی مشکلی نداریم باید عادت کنیم راجب موضوعات مختلف حرف بزنیم. قصد از این صحبت کردن چیست؟ شناخت درونیات یکدیگر، در میان گذاشتن عقاید، در میان گذاشتن احساسات و به هم نزدیک شدن. در اینجاست که درک اتفاق می افتد.یعنی دو نفری که زیر یک سقف زندگی می کنند همدیگر را درک می کنند. اگر این فضای گفتگو را زمانهایی که با هم مشکل ندارید داشته باشید یعنی هفته ایی سه روز هر بار یک ربع، بیست دقیقه، راجب یک موضوع، موضوع اجتماعی، فرهنگی، فیلم، کتاب، اتفاقی که در جامعه افتاده با هم صحبت کنید ولی قصد اثبات درستی نظر خود را هم نداشته باشید.

یعنی پدر و مادر سعی بر این نداشته باشند که بگویند نقطه نظر ما از تو بهتر است، اتفاقا بر عکس فرصت بدهند در این گفتگو فرزند چیزهایی بگوید و پدر و مادر نشان بدهند که چه جالب، چقدر خوب فکر میکنی. به چه نکته ایی اشاره کردی. ما از این زاویه ندیده بودیم.  در اینجا فرزند احساس میکند که شنیده شده و مورد تائید و احترام قرار گرفته شده است. خودش را به عنوان یک آدم خوش فکر و متفکر باور می کند و این رابطه برایش مهم می شود.چرا این رابطه برایش مهم می شود ؟چون آن رابطه و آن طرف منبع احساس خوب در او می شود .وقتی رابطه به او حس ارزشمندی می دهد دوست دارد برای این رابطه تلاش بیشتری کند.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *