من در این دوره ها فهمیدم به جای ایراد گرفتن از دیگران و اینکه دیگران باید ما را درک کنند ، باید روی خودم و توانمند سازی خودم کار کنم. من مانند دستگاهی نیستم که با زدن دکمه دیگران عصبانی یا خوشحال بشوم، اگر در درون خودم را بشناسم با تعریف دیگران با تهدیدشان به هم نمیریزم.

به این نتیجه رسیدم که افراد با هم فرق دارند ، طرز تفکرشان، محیط زندگیشان با همدیگر متفاوت است به همین خاطر مثل من فکر نمیکنند. من به جای داد زدن و تهدید کردن پسرم برای اینکه حتما باید این کار را بکنی ، به او اختیار تصمیم گیری میدهم تا خودش برای زندگیش تصمیم بگیرد و عواقب چه خوب چه بد تصمیمش را به عهده بگیرد
من قبلا فقط سر پسرم داد میزدم ولی الان پسرم با آرامش اگر کاری بر خلاف میل من انجام دهد میگوید این هم تجربه بود و من فقط به او لبخند میزنم.
از خانم فلاح واقعا سپاسگزارم

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *